Het geheel is meer dan de som der delen

In het ontwikkelen van de typetheorie gingen Jung, Myers en Briggs altijd uit van het dynamische karakter van de persoonlijkheidstypes die ze beschreven. De rijkdom, diepte en breedte van de beschrijvingen komt door het dynamische spel van de functies en attitudes die in elk type aanwezig zijn.

Als je begint met MBTI dan worden eerst de onderdelen van de theorie, de vier typedichotomieën E-I, S-N, T-F en J-P, eerst uitgelegd. Dit is al zeer interessant en bruikbaar op zich. Maar veel mensen stoppen dan ook op dat niveau van begrip. En daardoor missen ze de bredere implicaties en toepassingen die eigen zijn aan het dynamische karakter van de MBTI.

De Vier Voorkeuren

De MBTI heeft vier aparte dimensies: Extraversion versus Introversion, Sensing versus Intuition, Thinking versus Feeling en Judging versus Perceiving. Je hebt een voorkeur voor één van elk paar tegenstellingen.
Extraversion (E): je richt je energie vooral naar de buitenwereld (mensen en dingen).
Introversion (I): je richt je energie vooral naar de innerlijke wereld van ervaringen en ideeën.

Sensing (S): je focust vooral op wat kan waargenomen worden door de vijf zintuigen.
Intuition (N): je focust vooral op het waarnemen van patronen en verbanden.

Thinking (T): je baseert conclusies op logische analyse met een focus op objectiviteit en onthechting.
Feeling (F): je baseert conclusies op persoonlijke of sociale waarden met een focus op begrip en harmonie.

Judging (J): je hebt een voorkeur voor de beslistheid en het afsluiten die voortkomen uit het omgaan met de buitenwereld waarbij je een van de Judging processen gebruikt ( Thinking of Feeling).
Perceiving (P): je hebt een voorkeur voor de flexibiliteit en spontaneïteit die voortkomen uit het omgaan met de buitenwereld waarbij je een van de Perceiving processen gebruikt ( Sensing of Intuition).